Portfolio 1

Zoals ik in het vorige bericht aangegeven heb, zal ik bij alle foto’s die in mijn portfolio te zien zijn een korte toelichting geven. Hieronder zullen dan ook de eerste twee foto’s aan bod komen.

Basilique d’Orcival

 

Een goed begin is het halve werk, want deze foto is tot nu toe absoluut een van mijn favorieten. Ik heb deze foto gemaakt op 2 april 2016 tijdens een vakantie in de Auvergne. Op die dag kwamen we langs het dorpje Orcival en ik kan het me niet goed herinneren, maar de basiliek van Orcival zal ongetwijfeld in de reisgids gestaan hebben.

Ik hang sinds een behoorlijk aantal jaren geen geloof meer aan, maar desondanks duik ik toch met enige regelmaat een kerk in. Waarom vraag je je af? Welnu, omdat het vaak bouwwerken zijn met een aantal kenmerken die mij aanspreken, zoals: klassieke architectuur, mooie lichtinval en typerende details. Kortom, zaken die altijd welkom zijn om interessante foto’s te maken.

Toen ik destijds deze basiliek bezocht, viel bovenstaande kerkdeur mij initieel helemaal niet op. Nadat ik een rondje gelopen had en een paar aardige foto’s in de crypte had gemaakt, stond ik op het punt om de basiliek weer te verlaten. En het was pas op dat moment, dat ik opmerkte hoe mooi het licht door de gedeeltelijk geopende deur viel. Het was me dan ook meteen duidelijk, dat ik daar een foto van moest maken. Daarvoor was echter nog wel enig geduld nodig, want met grote regelmaat kwamen er andere bezoekers binnen of gingen juist weg. Al met al duurde het dus nog even totdat ik de juiste foto gemaakt had, maar vervolgens liep ik wel met een uiterst tevreden gevoel weer naar buiten.

Wat me het meeste voldoening geeft aan deze foto is het spel van licht en schaduw door de gedeeltelijk openstaande deur. Maar dat is niet het enige; ook de rijkelijk versierde deur, die in mooi contrast staat met de relatief gladde vloer, bevalt me. En verder vind ik dat de foto in zijn geheel een mooie balans heeft. Tegenover het lichte deel van de foto met de deur staat het donkere deel rechtsboven met de contouren van enkele pilaren. En gelukkig is daar niet alleen maar een donkere vlek te zien, want dan zou mijns inziens het geheel dus juist niet in balans zijn.

Het was me ook gelijk duidelijk, dat deze foto schreeuwde om naar een zwart/wit uitvoering omgezet te worden. Niet alleen omdat de lichtinval en de versieringen op de deur dan beter uit de verf zouden komen, maar ook omdat er sowieso maar weinig kleur in het hele plaatje voorkwam. Ik heb deze foto trouwens geknield gemaakt, omdat dat een beter perpectief opleverde. De rare en/of verbaasde blikken van enkele passanten nam ik daarbij maar op de koop toe :-).

Sierra Nevada

 

Bovenstaande foto heb ik gemaakt op 3 december 2014 tijdens een van mijn reizen naar Los Angeles. ’s Ochtendsvroeg op weg naar Bishop (om daar twee dagen te boulderen) reed ik op Scenic Highway 395. Het wolkendek was niet heel dik, maar hing wel redelijk laag. En juist toen het door de zonsopkomst enigszins lichter werd, brak op enkele plaatsen de bewolking en werden de besneeuwde bergen van de Sierra Nevada zichtbaar. Ik weet nog dat het voelde als een magisch moment…!

Omdat zowel het licht op de bergen als de wolken in de voorgrond enorm snel veranderden, ben ik meerdere keren gestopt om alles vast te leggen. Van alle foto’s die ik toen gemaakt heb, vond ik de combinatie van wolken en besneeuwde hellingen op deze foto het mooiste. Ook de hele sfeer van de foto, die ongetwijfeld als enigszins somber of melancholisch bestempeld kan worden, spreekt me bijzonder aan.

Helaas hebben ook moderne camera’s nog steeds moeite met de juiste belichting van een dergelijke scène met grote contrasten. Omdat in de oorspronkelijke foto zo goed als niets te zien was van de voorgrond, heb ik dat gedeelte in de nabewerking wat lichter gemaakt. Ik wilde namelijk een mooie gelaagdheid in de foto krijgen met het hoge gras in de voorgrond, de heuvels met wolkenflarden in het midden en in de verte de besneeuwde hellingen. Uiteraard is het mogelijk om het donkere deel nog lichter te maken, maar de impressie van dat soort HDR-foto’s is iets wat mij totaal niet aanspreekt en komt op mij vaak ‘te gemaakt’ over.

Wist je trouwens dat het lichtste gedeelte van een foto  de blik en aandacht van de toeschouwer aantrekt en vasthoudt? Nou, dat komt in dit geval mooi uit, want de besneeuwde bergen zijn natuurlijk het onderwerp van deze foto. Ik realiseer me, dat ik heel veel geluk heb gehad om op precies het juiste moment op de juiste plek te zijn. Maar los daarvan kan ik echt iedereen, die daar in de buurt op vakantie is, aanraden om deze weg geheel of gedeeltelijk te rijden en te genieten van deze mooie en indrukwekkende bergketen.

Nou, tot zover de toelichting op de eerste twee foto’s in mijn portfolio. Ik hoop dat je het leuk vind om op deze manier niet alleen iets meer te weten te komen over waar en onder wat voor omstandigheden de foto’s gemaakt zijn, maar ook over de verschillende afwegingen die ik gemaakt heb tijdens het nemen van de foto’s of gedurende een eventuele nabewerking. Ik sta trouwens altijd open voor vragen of commentaar betreffende deze of volgende foto’s. Dus mocht er iets zijn, wat je kwijt wilt…aarzel niet, maar laat het me weten!

Prev Toelichting portfolio
Next 5 uit Seoul

3 Comments

  1. Hoi Patrick,

    Wat een feestje om jouw uitleg bij de gemaakte foto’s te lezen. Ik was inderdaad nogal verbaasd dat er maar twee afbeeldingen in je portfolio stonden. Nu begrijp ik dat. Toch hoop ik dat er snel meer gaat volgen. Deze twee foto’s stralen een ongelooflijke schoonheid uit.

    Jouw manier van werken is geraffineerd en stijlvol. Stilistisch! De moeite die je hebt gedaan om de voorgrond van de ‘Sierra Nevada’ een beetje doortekening te geven, is daarvan een voorbeeld. Datzelfde zie ik terug bij de kerkdeur. Juist de zachte lichtval in de achtergrond plaats de houten deur in een context. Mooi hoor.

    Ik ben wel benieuwd waarom je bij de laatste foto (Sierra Nevada) hebt gekozen voor een lage ISO en een vrijwel gesloten diafragma (ja, je zult weten dat je me uitnodigt om vragen te stellen ;-)).

  2. Dag Gerard,

    dank voor jouw leuke reactie. Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet goed meer weet of ik destijds bewust voor die instelling gekozen heb of dat de camera op de ‘AUTO-stand’ stond en deze instellingen gemaakt heeft. In het eerste geval zou ik het nu sowieso anders aanpakken. Een meer gesloten diafragma van rond de f/8 voor een grotere scherptediepte is natuurlijk zeer wenselijk. Bovendien geeft een sluitertijd van 1/250s enige ruimte om dit straffeloos uit te voeren. En mocht het nodig zijn, dan is het natuurlijk geen probleem om de ISO wat op te schroeven om zonder statief toch alles scherp te kunnen houden. Kortom, al doende leert men en een kwestie van voortschrijdend inzicht… 🙂

Leave a comment

Dit is helaas niet mogelijk...